Όταν το «θαύμα του μπουκαλιού» έσμιξε με το «Anthropause»

Της Φιλίππα Βλαστού

Σε ένα ταξίδι που έκανε πριν από μερικά χρόνια στη Σύμη, ο Χρήστος Γόδας άκουσε ιστορίες για το «θαύμα του μπουκαλιού». Για κάποιους είναι θρύλος, για άλλους πραγματική πιστή, που λέει πως αν πετάξεις ένα μπουκάλι στη θάλασσα με μια παράκληση προς τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, θα φτάσει με κάποιον τρόπο στην Ιερά Μονή του Πανορμίτη. Μάλιστα, εντός της Μονής υπάρχει ένα μουσείο με μπουκάλια που έχουν φτάσει από κάθε άκρη της γης.

Αυτό για τον κ. Γόδα ήταν το εφαλτήριο πεδίο για να δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ που θα πραγματευόταν την πίστη και στον αντίποδα την γνώση. Άλλωστε για τον ίδιο ερωτήματα όπως «τι είναι αυτό που κινεί τη ζωή» ή «πως γίνονται τα πράγματα που μας συμβαίνουν», για το αν η τυχαιότητα διαμορφώνει τη ζωή ή αν υπάρχει ένα νομοτελειακό σχέδιο, τον απασχολούσαν από την εφηβική του ηλικία. Για αυτό, αν και ήξερε ότι θα ακολουθούσε τον χώρο της σκηνοθεσίας, επέλεξε συνειδητά να σπουδάσει πρώτα Κοινωνική Θεολογία, ώστε να διευρύνει του πνευματικούς του ορίζοντες.

«Είχα βρεθεί στη Σύμη σε νεότερη ηλικία όταν έκανα διακοπές. Τότε δεν είχα επισκεφθεί τον Πανορμίτη. Πριν μερικά χρόνια, και αφού είχα ολοκληρώσει ένα ντοκιμαντέρ για το Μοναστήρι της Πάτμου, βρέθηκα ξανά στη Σύμη και άκουσα για την θαυματουργική παράδοση που υπάρχει με τα μπουκάλια και αγγίζει τα όρια του θρύλου. Αποφάσισα λοιπόν να την εξερευνήσω μέσα από ένα ντοκιμαντέρ, όμως όταν έχεις να διαχειριστείς ένα τέτοιο θέμα πάντα υπάρχει και η άλλη πλευρά. Έτσι αναπτύχθηκε και το δίπολο πάνω στο οποίο αναπτύσσεται και εξελίσσεται η αφήγηση. Έχουμε λοιπόν αφετηρία την πανέμορφη Σύμη με τα γαλάζια νερά της και σε έναν άλλο πόλο την γνώση της επιστήμης, η οποία αναρωτιέται και απαντά με το επιστητό και τα γήινα πράγματα. Την ίδια ώρα, όλο αυτό αναπτύσσεται παράλληλα στη Νέα Υόρκη, με τις συνεντεύξεις του κορυφαίου θεωρητικού φυσικού Δημήτρη Νανόπουλου και του καθηγητή πληροφορικής και τεχνητής νοημοσύνης στο ΜΙΤ Κωνσταντίνου Δασκαλάκη», περιγράφει στην Karfitsa.

Τί σημαίνει «Anthropause»

Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ είναι μια από τις λέξεις που επέλεξε το λεξικό της Οξφόρδης και συμπεριέλαβε στην λίστα της με εκείνες που χαρακτηρίζουν τα όσα ζήσαμε λόγω της πανδημίας. «Από την αρχή της πανδημίας αποδείχθηκε η ανάγκη των ανθρώπων να λειτουργούν μαζί. Ο τίτλος της ταινίας Anthropause ερμηνεύεται ως η παύση της ανθρώπινης δραστηριότητας εξαιτίας της πανδημίας. Η ταινία όμως δείχνει ότι η έννοια αυτής της λέξης δεν είναι αυτή, αλλά η παύση της ανθρωπιάς που είχε προηγηθεί πριν από την πανδημία, μέσα από το κυνήγι της επιτυχίας και του πλούτου. Αυτό που ανέδειξε η πανδημία είναι το ‘’μεγάλο μαζί’’ που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος μαζί με τους υπόλοιπους συνανθρώπους του και την φύση», αναφέρει ο κ.Γόδας.

Η πανδημία, τα ερωτήματα και οι απαντήσεις


Η ταινία ξεκίνησε το 2018 και ενώ είχε ολοκληρώσει δυο χρόνια γυρισμάτων βρέθηκε μπροστά στην πανδημία και το lockdown. «Εκείνη την περίοδο συνέβη κάτι απρόβλεπτο», αναφέρει ο κ. Γόδας, «είχα εγκλωβιστεί στη Νέα Υόρκη και κάθε μέρα έβγαινα και κινηματογραφούσα την άδεια πόλη. Τα ερωτηματικά που είχαν γεννηθεί από όλη αυτή την κατάσταση που βίωνα ήρθαν και σμίξανε βρίσκοντας απαντήσεις σε όλα όσα είχαν ειπωθεί και καταγραφεί στο ντοκιμαντέρ πριν δυο χρόνια».

Η ταινία «Anthropause», σε σενάριο και σκηνοθεσία Χρήστου Γόδα, παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του 24ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ KARFITSA