Τι δείχνει το επεισόδιο παρενόχλησης ελληνικού πλοίου από τουρκική φρεγάτα ανάμεσα σε Νάξο και Αστυπάλαια

Τι δείχνει το επεισόδιο παρενόχλησης ελληνικού πλοίου από τουρκική φρεγάτα ανάμεσα σε Νάξο και Αστυπάλαια

Πέρα από το ίδιο το περιστατικό παρενόχλησης ελληνικού πλοίου από τουρκική φρεγάτα στις Κυκλάδες, εκείνο που προκαλεί έντονο προβληματισμό είναι το τι σηματοδοτεί αυτή η κίνηση και πώς εντάσσεται στη διαχρονική στρατηγική της Τουρκίας στο Αιγαίο. Στην εκπομπή 10 παντού του OPEN, οι τοποθετήσεις των ειδικών ανέδειξαν ακριβώς αυτή τη διάσταση.



Ο καθηγητής Γεωπολιτικής του ΕΚΠΑ Ιωάννης Μάζης ξεκαθάρισε ότι το περιστατικό δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, αλλά κρίκο σε μια μακρά και σταθερή αλυσίδα τουρκικών διεκδικήσεων. Όπως τόνισε, από το 1956 και μετά, η Τουρκία ακολουθεί πάγια πολιτική αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, με κεντρικό στόχο τη μετατόπιση της «γραμμής ελέγχου» προς τον 25ο μεσημβρινό – δηλαδή τη μέση του Αιγαίου, ανατολικά της Μυκόνου.



Σύμφωνα με τον ίδιο, η στρατηγική αυτή έχει ενισχυθεί τα τελευταία χρόνια μέσα από το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο η Άγκυρα έχει φροντίσει να καταθέσει επισήμως σε διεθνή φόρα, καθώς και μέσω του τουρκολιβυκού μνημονίου. Στόχος, όπως υπογράμμισε, δεν είναι μόνο η πρακτική αμφισβήτηση επί του πεδίου, αλλά κυρίως η σταδιακή εμπέδωση στη διεθνή κοινή γνώμη της αντίληψης ότι η Τουρκία διαθέτει δικαιώματα σε περιοχές που το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει ως ελληνικές.

Ο κ. Μάζης επεσήμανε επίσης ότι, παρότι το διεθνές δίκαιο αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο των ελληνικών θέσεων, η ιστορική εμπειρία δείχνει πως χωρίς ισχύ και έμπρακτη υποστήριξη, το δίκαιο από μόνο του δεν αρκεί. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η άμεση παρουσία ελληνικής φρεγάτας στην περιοχή, η οποία λειτούργησε αποτρεπτικά και έθεσε σαφή όρια.

Από την πλευρά του, ο αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Μπαλτζώης εκτίμησε ότι η Τουρκία έχει επιστρέψει σε αυτό που χαρακτήρισε «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Όπως ανέφερε, την τελευταία διετία η Άγκυρα εμφανιζόταν πιο συγκρατημένη, επιδιώκοντας να παρουσιάσει ένα «καλό πρόσωπο» προς την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, με στόχο την εξασφάλιση εξοπλιστικών και πολιτικών ανταλλαγμάτων.

Κατά τον ίδιο, το συγκεκριμένο επεισόδιο δείχνει ότι αυτή η περίοδος τακτικής μετριοπάθειας έχει παρέλθει. Η Τουρκία, όπως υποστήριξε, επιστρέφει στη γνώριμη πολιτική της πίεσης και της αμφισβήτησης, όχι απαραίτητα με προοπτική άμεσου θερμού επεισοδίου, αλλά με συνεχή ένταση στο πεδίο. Μια ένταση που δημιουργεί τετελεσμένα, δοκιμάζει αντανακλαστικά και επιχειρεί να «κανονικοποιήσει» ακραίες διεκδικήσεις.

Κοινός παρονομαστής των αναλύσεων είναι ότι το επεισόδιο μεταξύ Νάξου και Αστυπάλαιας δεν αφορά απλώς ένα τεχνικό έργο ή μια στιγμιαία ναυτική τριβή. Πρόκειται για μια κίνηση υψηλού συμβολισμού, σε μια περιοχή-καρδιά των Κυκλάδων, η οποία στέλνει μήνυμα τόσο προς την Ελλάδα όσο και προς τη διεθνή κοινότητα: ότι η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τις διεκδικήσεις της και επιδιώκει να τις επαναφέρει μεθοδικά στο προσκήνιο.