Παναγιώτης Σταμάτης: “Από την οικολογική καταστροφή του Ακραμύτη μπορεί να γεννηθεί ένας νέος προορισμός για τη Ρόδο”

Η περιβαλλοντική καταστροφή που προκάλεσαν οι εκτεταμένες παρεμβάσεις στον Ακραμύτη μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για τη δημιουργία ενός πρότυπου οικολογικού προορισμού στη Ρόδο, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει η αναγκαία πολιτική βούληση και συνεργασία. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα που έστειλε ο Παναγιώτης Σταμάτης, μιλώντας στον Real Voice 99,5 και την εκπομπή «Πρωινό Xpress» με τη Ρένα Παυλάκη, μετά τη δικαίωση, όπως επισήμανε, των πολιτών που ανέδειξαν και κατήγγειλαν τις παράνομες παρεμβάσεις στο βουνό.

Η απόφαση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Σταμάτης, επιβεβαιώνει, σύμφωνα με τον ίδιο, όσα οι ενεργοί πολίτες υποστήριζαν από την πρώτη στιγμή για τη διάνοιξη του δρόμου και τις εκτεταμένες εκχερσώσεις που πραγματοποιήθηκαν με βαρέα μηχανήματα.

«Ήταν και παράνομο, ήταν και παράλογο όλο αυτό που έγινε εκεί πέρα», τόνισε, χαρακτηρίζοντας τις παρεμβάσεις «οικολογικό έγκλημα».

Ο ίδιος είχε βρεθεί τον περασμένο Μάιο στο επίκεντρο της υπόθεσης, όταν, κατά τη διάρκεια των αυτοψιών στον Ακραμύτη, είχε καταγγείλει ότι δέχθηκε εκφοβιστικές και επιθετικές συμπεριφορές. «Περασμένα, αλλά όχι ξεχασμένα», σχολίασε, επιστρέφοντας σε εκείνα τα γεγονότα.


Δρόμος πλάτους έως 11 μέτρων και εκατοντάδες κομμένα πεύκα

Περιγράφοντας την έκταση των παρεμβάσεων, ο κ. Σταμάτης ανέφερε ότι το πλάτος του δρόμου που διανοίχθηκε ξεκινά από τα 3 έως 4 μέτρα και σε ορισμένα σημεία φτάνει ακόμη και τα 11 μέτρα, γεγονός που, όπως είπε, είχε προκαλέσει εξαρχής σοβαρά ερωτήματα για τον πραγματικό σκοπό του έργου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, η Περιφέρεια διαπίστωσε παραβάσεις σε μήκος περίπου 1.600 μέτρων, ενώ η δορυφορική αποτύπωση του Δασαρχείου προσδιόρισε το συνολικό μήκος του δρόμου σε περίπου 2.816 μέτρα.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στη συσσώρευση εκατοντάδων κομμένων πεύκων εκατέρωθεν του δρόμου, επισημαίνοντας τον σοβαρό κίνδυνο που δημιουργεί η παραμονή της ξερής φυτικής ύλης στο βουνό.

Όπως υπογράμμισε, προκαλεί εύλογες απορίες το γεγονός ότι μια παρέμβαση που υποτίθεται ότι εξυπηρετούσε σκοπούς πυροπροστασίας κατέληξε να δημιουργήσει μεγάλες συγκεντρώσεις εύφλεκτης ύλης, οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν ως προσάναμμα σε περίπτωση πυρκαγιάς.
Η πρόταση για την αποκατάσταση και την ανάδειξη του Ακραμύτη

Ο Παναγιώτης Σταμάτης υποστήριξε ότι προτεραιότητα πρέπει να αποτελέσει η άμεση απομάκρυνση της ξερής φυτικής ύλης και, στη συνέχεια, η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου περιβαλλοντικής αποκατάστασης.

Η αποκατάσταση, ωστόσο, δεν θα πρέπει να περιοριστεί μόνο στις αναγκαίες δενδροφυτεύσεις και στη διαμόρφωση του τραυματισμένου φυσικού τοπίου. Κατά τον ίδιο, προσφέρεται μια σημαντική ευκαιρία για τη δημιουργία οργανωμένου οικολογικού μονοπατιού, με αξιοποίηση ακόμη και φυσικών υλικών, όπως οι πέτρες και οι κορμοί που προέκυψαν από τις παρεμβάσεις.

Ένα τέτοιο εγχείρημα θα μπορούσε να καταστήσει τον Ακραμύτη επισκέψιμο και ελκυστικό τόσο για τους κατοίκους της Ρόδου όσο και για τους επισκέπτες που αναζητούν αυθεντικές εμπειρίες επαφής με τη φύση.

«Μέσα από αυτή την καταστροφή μάς δίνεται και μία ευκαιρία», ανέφερε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι ο Ακραμύτης μπορεί να εξελιχθεί σε έναν ξεχωριστό οικολογικό και εναλλακτικό προορισμό.

Αναγνωρίζοντας τη δυσκολία και τον χρόνο που απαιτεί μια τέτοια προσπάθεια, σημείωσε ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν είναι αναγκαστικά το τεχνικό ή το οικονομικό.

«Το πιο δύσκολο πράγμα, κυρία Παυλάκη, είναι η θέληση», δήλωσε, εξηγώντας ότι ακόμη και τα σύνθετα έργα μπορούν να υλοποιηθούν όταν υπάρχει πραγματική αποφασιστικότητα.
«Δεν θέλουμε να είμαστε σε διαρκή σύγκρουση με τον Δήμο»

Ιδιαίτερη σημασία είχε η τοποθέτηση του κ. Σταμάτη για τη σχέση των ενεργών πολιτών με την τοπική αυτοδιοίκηση.

Ξεκαθάρισε ότι οι πολίτες που αγωνίστηκαν για την προστασία του Ακραμύτη δεν επιδιώκουν μια διαρκή αντιπαράθεση με τον Δήμο Ρόδου ή την Περιφέρεια, αλλά τη συνεργασία για την επίλυση των προβλημάτων και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

«Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι οι οποίοι θέλουμε να είμαστε συνέχεια σε μία σύγκρουση», τόνισε, επαναλαμβάνοντας ότι η ομάδα «Πολίτες για μια Πράσινη Ρόδο» είναι διαθέσιμη να συμβάλει με προτάσεις και εθελοντική προσφορά, όχι μόνο για τον Ακραμύτη αλλά και για πολλά ακόμη περιβαλλοντικά ζητήματα του νησιού.

Τόνισε, ωστόσο, ότι μέχρι σήμερα δεν έχει διαπιστώσει την αντίστοιχη διάθεση συνεργασίας από τη δημοτική πλευρά.

Υπογράμμισε παράλληλα την αξία της ενεργού συμμετοχής στα κοινά, επισημαίνοντας ότι η ιδιότητα του πολίτη δεν εξαντλείται στην προσέλευση στην κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά συνεπάγεται διαρκή εγρήγορση, έλεγχο και διεκδίκηση προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.
Από τον Ακραμίτη σε μια διαφορετική τουριστική ταυτότητα της Ρόδου

Η συζήτηση επεκτάθηκε στις σημαντικές, αλλά σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητες, δυνατότητες που διαθέτει η Ρόδος για την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού.

Ο κ. Σταμάτης υποστήριξε ότι το νησί έχει την ευκαιρία να εμπλουτίσει την τουριστική του ταυτότητα, επενδύοντας περισσότερο στον φυσικό πλούτο, στην οικολογία, στον πολιτισμό και στην εμπειρία του επισκέπτη πέρα από τα όρια ενός ξενοδοχείου.

Έκανε μάλιστα μια χαρακτηριστική διάκριση ανάμεσα στον «τουρίστα» και στον «πελάτη ξενοδοχείου», επισημαίνοντας ότι ο πρώτος επιδιώκει να γνωρίσει τον τόπο που επισκέπτεται, να περιηγηθεί, να ανακαλύψει τις ιδιαιτερότητές του και να συμμετάσχει στην τοπική οικονομία.

Στο πλαίσιο αυτό, αποκάλυψε ότι η ομάδα πολιτών προετοιμάζει φάκελο με συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάπτυξη του εναλλακτικού τουρισμού, τον οποίο σκοπεύει να καταθέσει τόσο στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου όσο και στον Δήμο Ρόδου.

Η πρωτοβουλία αυτή, όπως εξήγησε, αποσκοπεί στην αξιοποίηση δυνατοτήτων που παραμένουν ανεκμετάλλευτες και στη διαμόρφωση μιας νέας τουριστικής ταυτότητας, η οποία θα προσθέτει αξία στο ήδη ισχυρό τουριστικό προϊόν του νησιού.
Οι κρυμμένοι θησαυροί και το παράδειγμα του κήπου Montalembert

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της δυναμικής που έχουν οι λιγότερο γνωστοί χώροι της Ρόδου, ο Παναγιώτης Σταμάτης αναφέρθηκε στον κήπο του Ιδρύματος Marc de Montalembert, στη Μεσαιωνική Πόλη, ο οποίος άνοιξε για το κοινό πριν από περίπου δύο εβδομάδες.

Σύμφωνα με τον ίδιο, περισσότεροι από 1.500 άνθρωποι επισκέφθηκαν τον χώρο, ανάμεσά τους πολλές νέες οικογένειες με μικρά παιδιά, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη για ποιοτικούς χώρους πρασίνου και αναψυχής.

Η ανταπόκριση αυτή, όπως σημείωσε, αναδεικνύει και την έλλειψη αντίστοιχων δημόσιων κήπων που θα μπορούσε να προσφέρει ο Δήμος Ρόδου στους κατοίκους.

Αναφέρθηκε επίσης στο παράδειγμα του κήπου της Πεταλούδας και στην ανάδειξη στοιχείων που παρέμεναν επί δεκαετίες άγνωστα ή αναξιοποίητα, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και σχετικά μικρές παρεμβάσεις μπορούν να δημιουργήσουν νέους πόλους ενδιαφέροντος.

Κοινή διαπίστωση στη διάρκεια της συνέντευξης ήταν ότι η Ρόδος διαθέτει έναν εξαιρετικό φυσικό και πολιτιστικό πλούτο, τον οποίο δεν έχει καταφέρει να αξιοποιήσει στον βαθμό που θα μπορούσε, την ώρα που άλλοι προορισμοί δημιουργούν ολοκληρωμένες τουριστικές εμπειρίες αξιοποιώντας πολύ πιο περιορισμένα συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Ροδιακή Έπαυλη: «Έχει καταντήσει σαν το γεφύρι της Άρτας»

Στο τελευταίο μέρος της συνέντευξης, η συζήτηση στράφηκε στη Ροδιακή Έπαυλη, ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα της αδυναμίας αξιοποίησης σημαντικών υποδομών και χώρων του νησιού.

Ο Παναγιώτης Σταμάτης εξέφρασε την απογοήτευσή του για τη συνεχιζόμενη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση και παράδοση του έργου στους πολίτες.

«Έχει καταντήσει η Ροδιακή Έπαυλη μαζί με τον θρύλο του γεφυριού της Άρτας», σχολίασε, επισημαίνοντας ότι η τοπική κοινωνία περιμένει εδώ και περίπου 15 χρόνια να αποκτήσει πρόσβαση στον χώρο.

Προανήγγειλε μάλιστα ότι θα επικοινωνήσει με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, κ. Βαγιανό, ζητώντας δημόσιες εξηγήσεις για τους λόγους που το έργο εξακολουθεί να μην παραδίδεται στους κατοίκους.

Από την πλευρά της, η Ρένα Παυλάκη επισήμανε ότι τα κατά καιρούς χρονοδιαγράμματα που έχουν ανακοινωθεί παρέρχονται χωρίς να τηρούνται, με αποτέλεσμα η ολοκλήρωση του έργου να μετατίθεται διαρκώς.

«Θα απαιτήσουμε λίγο πολιτική σοβαρότητα», ήταν η χαρακτηριστική απάντηση του κ. Σταμάτη.
«Να πολεμήσουμε λίγο με το εγώ μας»

Πέρα από την υπόθεση του Ακραμύτη, η συνέντευξη ανέδειξε ένα ευρύτερο ζήτημα: την ανάγκη διαμόρφωσης μιας διαφορετικής αντίληψης για τη διαχείριση του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου της Ρόδου, με ουσιαστική συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών.

Ο Παναγιώτης Σταμάτης επέμεινε ότι η συνεργασία δεν προϋποθέτει την απουσία διαφωνιών, αλλά τη δυνατότητα υπέρβασης προσωπικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων, όταν διακυβεύεται το συμφέρον του τόπου.

«Όλοι μαζί, και η κοινωνία αλλά και οι τοπικοί άρχοντες, κάποια στιγμή πρέπει να βάλουμε λίγο νεράκι στο κρασί μας και να βρούμε τρόπους να καθίσουμε σε ένα τραπέζι και να κουβεντιάζουμε προς όφελος αυτού του τόπου», ανέφερε.

Για να προσθέσει μια φράση που συμπυκνώνει τη φιλοσοφία της παρέμβασής του:

«Πρέπει να πολεμήσουμε λίγο με το εγώ μας».

Μια προτροπή που αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά την υπόθεση του Ακραμύτη, όπου η επιμονή των ενεργών πολιτών έφερε αποτελέσματα, αλλά και απέναντι στη διαρκή πρόκληση να μετατραπεί ο φυσικός πλούτος της Ρόδου σε πραγματική αξία, πρώτα για τους ανθρώπους που ζουν στο νησί και στη συνέχεια για εκείνους που το επισκέπτονται.