Ροδίνι: τέλος η "μάσα" τέλος και τα έργα! - φωτος

Αναγνώστης: Εις ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων, πηγαίνω τα παιδιά μου στο πάρκο του Ροδινιού με την ελπίδα κάθε φορά να το βρούμε σε καλύτερη "ανεκτή" κατάσταση, επί ματαίω.
Θυμάμαι την δεκαετία του 80 τον εισπράκτορα να φωνάζει στο γεμάτο με τουρίστες λεωφορείο "Rodini Park" και να κατεβαίνουν όλοι. Όπως θυμάμαι επίσης και αυτούς που αναχωρούσαν με μια εκφράσει πληρότητας και χαράς στο πρόσωπό τους.
Τόσα χρόνια αναρωτιόμουν ποιός να είναι υπεύθυνος για την καθαριότητα την συντήρηση και την ασφάλεια ( του ίδιου του πάρκου, αλλα και των επισκεπτών) του.
Βλέπεται το μπαλάκι με τα αυθαίρετα στις παραλίες, έκανε την δουλειά του, μας κοίμησε! Όμως είδα ότι εκεί που βρίσκεται η παραμελημένη σήμερα βρύση, υπάρχει μια πινακίδα που αναφέρεται στη ανάπλαση από την περιφέρεια του πάρκου με την συγχρηματοδότηση της Ε.Ε ( ΕΣΠΑ 2014 -2020) και αναρωτιέμαι, <<τελείωσε η "μάσα" τελείωσε και η ανάγκη για την συντήρηση του πάρκου>>.
Το πάρκο χρειάζεται καθημερινή φροντίδα για να γίνει και πάλι ένα κόσμημα που θα προσφέρει σε όλο το νησί και ας μην το καταλαβαίνουν κάποιοι ότι θα είναι ένα επιπλέον σημείο αναφοράς για όλο το τουριστικό προϊόν του νησιού (όλοι απο αυτό ζούμε, ακόμη και οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι).
Πρέπει να υπάρχει ένα συνεργείο με συγκεκριμένα καθήκοντα μόνο για το πάρκο (όχι δημοτικοί υπάλληλοι γιατί είναι λίγοι ) και ας βάλλουν εισιτήρια για την είσοδο αρκεί να κάνουν σωστή δουλειά.
Θα μου πεις εδώ δεν μαζεύουν τα σκουπίδια από τους δρόμους και τις συνοικίες με το πάρκο θα ασχοληθούν; Ναι και με το πάρκο και με τα σκουπίδια και με τις λακκούβες και με τις παραλίες και με όλα τα κακώς κείμενα της πόλης μας.
Γι' αυτό τους ψηφίσαμε και όχι για να το παίζουν τοπικοί άρχοντες. Όποιος δεν θέλει η δεν μπορεί, να πάει σπίτι του και να μην μαζεύει τα δικά του σκουπίδια.
Βέβαια φταίμε και εμείς όλοι (μικροί- μεγάλοι), όχι μόνο για την αδιαφορία μας (γιατί συνηθήσαμε στην ασχήμια), αλλά και επειδή πετώντας τα σκουπίδια μας σε ένα πάρκο όπως αυτό του Ροδινιού με την τόση μεγάλη ιστορία, φαίνεται ότι δεν μας αξίζει κάτι καλύτερο από αυτά που μας προσφέρουν αυτοί που κυβέρνησαν και εξακολουθούν να μας κυβερνούν σε τοπικό επίπεδο.
Σήμερα είδα ζευγάρι τουριστών να πηδά τον ξύλινο φράκτη και να τον διασχίζει από την πλευρά της λίμνης με κίνδυνο να παραπατήσουν και να πέσουν μέσα, επειδή προηγούμενος τα πόδια τους είχαν κολλήσει στην λάσπη που υπάρχει μόνιμα στο μονοπάτι (φαντάζομαι δεν πέρασε κανείς απο τους υπεύθυνους να λερώσει τα παπούτσια ή με τα παιδιά του για να καταλάβει!). Μετά η κοπέλα έβαλε το πόδι της με τα σανδάλια της να τα ξεπλύνει στη "χαβούζα" με τα ψαράκια και τις χελώνες που ήταν κάποτε πανέμορφο συντριβάνι.
Οι πανέμορφες καμάρες που χρησιμοποιούνταν για την άρδευση είναι έτοιμες να καταρρεύσουν, υπάρχουν σκουπίδια παντού, τα πεσμένα φύλλα είναι τόσα πολλα που δεν μπορείς να διακρύνεις τα σκαλοπάτια και τους διαδρόμους και όταν περνάς απο τις γέφυρες δεν νοιώθεις και την μεγαλυτερη ασφάλεια.
Κάποτε υπήρχαν πανέμορφα νούφαρα στο πάρκο, τώρα μόνο "φούμαρα με μεταξωτές κορδέλες".
Όσο ζω ελπίζω....