Από το 2006, ανώτατοι αξιωματικοί του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού υιοθετούσαν και χρησιμοποιούσαν τον όρο
Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» επανέφερε και πάλι σε ομιλία του ο πρόεδρος της Τουρκίας, λίγες ημέρες μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, όπου συμφώνησαν να διατηρηθούν χαμηλοί τόνοι. Ο Ταγίπ Ερντογάν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, κατά τη διάρκεια τελετής ένταξης στην υπηρεσία του τουρκικού Ναυτικού μη επανδρωμένου θαλάσσιου οχήματος, για να επαναφέρει το δόγμα το οποίο είναι βασικό εργαλείο της εξωτερικής του πολιτικής.
«Εύχομαι αυτά τα έργα, τα οποία θα ανεβάσουν την αμυντική ισχύ και την αποτρεπτική ικανότητα της Τουρκίας σε ένα ανώτερο επίπεδο, τόσο στη Πατρίδα των Αιθέρων όσο και στη Γαλάζια Πατρίδα, να είναι ωφέλιμα και ευοίωνα για τη χώρα και το έθνος μας. Εργαστήκαμε ακούραστα για να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα του Βετζίχι Χουρκούς, του Πιρί Ρέις και του Μπαρμπαρόσα. Αναπτύσσουμε όλες αυτές τις τεχνολογίες, επειδή έχουμε έναν σκοπό, έναν στόχο, να χτίσουμε τον Αιώνα της Τουρκίας, βάζοντας, ως έθνος, τη δική μας σφραγίδα στον αιώνα», είπε με νόημα.
Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» ήταν πάντα το υπόβαθρο γεωπολιτικών διεκδικήσεων και εξαιρετικά δημοφιλές στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, γι’ αυτό και το επικαλείται όταν βρίσκεται σε ανάλογο ακροατήριο. Όμως, υπάρχουν και άλλοι λόγοι. Η Άγκυρα παρακολουθεί τις ενεργειακές εξελίξεις στην Ελλάδα, τις ελληνοαμερικανικές συμφωνίες και έχει τεθεί σε συναγερμό, αφού νιώθει να «ασφυκτιά» από την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων. Πολύ περισσότερο που βλέπει τον αμερικανικό κολοσσό της Exxon Mobil να βρίσκεται μια ανάσα από τις ακτές της, στα νοτιοανατολικά της Ελλάδας.
Από το 2006, ανώτατοι αξιωματικοί του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού υιοθετούσαν και χρησιμοποιούσαν τον όρο «Γαλάζια Πατρίδα» για να υποδηλώσουν την ανάγκη η Τουρκία να διεκδικήσει και να υπερασπιστεί μια μεγάλη σε εύρος Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, αμφισβητώντας a priori την ελληνική κυριαρχία και τα ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή, απέρριπταν επί της αρχής τη δικαιοδοσία των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων και άρα τη δυνατότητα δικαστικής επίλυσης της ελληνοτουρκικής διαφοράς, έστω και αν ο Ταγίπ Ερντογάν στη συνέντευξη Τύπου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη έκανε αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο.
Στο εσωτερικό του ακροατήριο ο όρος επίσης ηχεί ευνοϊκά στην εθνικιστική ακροδεξιά και εγκλωβίζει την αντιπολίτευση σε μια συζήτηση από την οποία μόνο αυτός κερδίζει πολιτικά, καθώς δεν αφήνει περιθώριο αμφισβήτησης του «οράματός» του για τη «Νέα Τουρκία».
Με φόντο τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, την καλή επικοινωνία που έχει με τον Τραμπ, ο Ερντογάν δεν βλέπει τον εαυτό του ως ηγέτη μόνο μιας χώρας αλλά ότι βρίσκεται στο επίκεντρο σε ένα μεγάλο και κρίσιμο γεωπολιτικό σύστημα. Ο πρώην πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, με το γνωστό θεωρητικό πόνημα περί στρατηγικού βάθους, απέδιδε την παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην απώλεια ελέγχου των θαλασσών και επεσήμανε ότι γι’ αυτόν τον λόγο η Τουρκία θα έπρεπε να εξασφαλίσει συνεχή και ενεργό παρουσία πολεμικού και εμπορικού στόλου από τη Μαύρη μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα.
Ο Νταβούτογλου έβλεπε την Ανατολία ως κόμβο μεταξύ Ευρώπης, Αφρικής και Ασίας. Η Ανατολική Μεσόγειος διαδραματίζει παρόμοιο ρόλο στη «Γαλάζια Πατρίδα», καθώς εκτείνεται μεταξύ της λεκάνης της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και του χώρου του Ινδο-Ειρηνικού.
Οι κόκκινες γραμμές της Τουρκίας προβάλλονται ασφαλώς και με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και με την παράνομη κατοχή στην Κύπρο. Η εικόνα των αξιώσεων ολοκληρώνεται με το casus belli το οποίο, παρά την επισήμανση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι πρέπει να αποσυρθεί, παραμένει ενεργό.
Η εκτίμησή μου είναι ότι η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 6-8 Ιουλίου θα είναι κομβικής σημασίας, καθώς εκεί αναμένεται να παραστεί και ο Αμερικανός πρόεδρος. Πληροφορίες μάλιστα λένε ότι θα κάνει μια στάση πρώτα στην Αθήνα και στη συνέχεια θα μεταβεί με τον πρωθυπουργό στην τουρκική πρωτεύουσα. Ο Ερντογάν θα θελήσει να εκμεταλλευτεί το status του οικοδεσπότη που θα έχει στη σύνοδο του ΝΑΤΟ και να πείσει τον Τραμπ ότι θα πρέπει να κάνει ανάλογες ενεργειακές συμφωνίες και με τη χώρα του. Το αν θα τον πείσει και αν αυτές θα έχουν επιπτώσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις θα κριθεί στις διπλωματικές διαβουλεύσεις και στα ισχυρά «διπλωματικά όπλα» που έχει η Αθήνα.
Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» επανέφερε και πάλι σε ομιλία του ο πρόεδρος της Τουρκίας, λίγες ημέρες μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, όπου συμφώνησαν να διατηρηθούν χαμηλοί τόνοι. Ο Ταγίπ Ερντογάν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, κατά τη διάρκεια τελετής ένταξης στην υπηρεσία του τουρκικού Ναυτικού μη επανδρωμένου θαλάσσιου οχήματος, για να επαναφέρει το δόγμα το οποίο είναι βασικό εργαλείο της εξωτερικής του πολιτικής.
«Εύχομαι αυτά τα έργα, τα οποία θα ανεβάσουν την αμυντική ισχύ και την αποτρεπτική ικανότητα της Τουρκίας σε ένα ανώτερο επίπεδο, τόσο στη Πατρίδα των Αιθέρων όσο και στη Γαλάζια Πατρίδα, να είναι ωφέλιμα και ευοίωνα για τη χώρα και το έθνος μας. Εργαστήκαμε ακούραστα για να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα του Βετζίχι Χουρκούς, του Πιρί Ρέις και του Μπαρμπαρόσα. Αναπτύσσουμε όλες αυτές τις τεχνολογίες, επειδή έχουμε έναν σκοπό, έναν στόχο, να χτίσουμε τον Αιώνα της Τουρκίας, βάζοντας, ως έθνος, τη δική μας σφραγίδα στον αιώνα», είπε με νόημα.
Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» ήταν πάντα το υπόβαθρο γεωπολιτικών διεκδικήσεων και εξαιρετικά δημοφιλές στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, γι’ αυτό και το επικαλείται όταν βρίσκεται σε ανάλογο ακροατήριο. Όμως, υπάρχουν και άλλοι λόγοι. Η Άγκυρα παρακολουθεί τις ενεργειακές εξελίξεις στην Ελλάδα, τις ελληνοαμερικανικές συμφωνίες και έχει τεθεί σε συναγερμό, αφού νιώθει να «ασφυκτιά» από την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων. Πολύ περισσότερο που βλέπει τον αμερικανικό κολοσσό της Exxon Mobil να βρίσκεται μια ανάσα από τις ακτές της, στα νοτιοανατολικά της Ελλάδας.
Από το 2006, ανώτατοι αξιωματικοί του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού υιοθετούσαν και χρησιμοποιούσαν τον όρο «Γαλάζια Πατρίδα» για να υποδηλώσουν την ανάγκη η Τουρκία να διεκδικήσει και να υπερασπιστεί μια μεγάλη σε εύρος Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, αμφισβητώντας a priori την ελληνική κυριαρχία και τα ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή, απέρριπταν επί της αρχής τη δικαιοδοσία των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων και άρα τη δυνατότητα δικαστικής επίλυσης της ελληνοτουρκικής διαφοράς, έστω και αν ο Ταγίπ Ερντογάν στη συνέντευξη Τύπου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη έκανε αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο.
Στο εσωτερικό του ακροατήριο ο όρος επίσης ηχεί ευνοϊκά στην εθνικιστική ακροδεξιά και εγκλωβίζει την αντιπολίτευση σε μια συζήτηση από την οποία μόνο αυτός κερδίζει πολιτικά, καθώς δεν αφήνει περιθώριο αμφισβήτησης του «οράματός» του για τη «Νέα Τουρκία».
Με φόντο τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, την καλή επικοινωνία που έχει με τον Τραμπ, ο Ερντογάν δεν βλέπει τον εαυτό του ως ηγέτη μόνο μιας χώρας αλλά ότι βρίσκεται στο επίκεντρο σε ένα μεγάλο και κρίσιμο γεωπολιτικό σύστημα. Ο πρώην πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, με το γνωστό θεωρητικό πόνημα περί στρατηγικού βάθους, απέδιδε την παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην απώλεια ελέγχου των θαλασσών και επεσήμανε ότι γι’ αυτόν τον λόγο η Τουρκία θα έπρεπε να εξασφαλίσει συνεχή και ενεργό παρουσία πολεμικού και εμπορικού στόλου από τη Μαύρη μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα.
Ο Νταβούτογλου έβλεπε την Ανατολία ως κόμβο μεταξύ Ευρώπης, Αφρικής και Ασίας. Η Ανατολική Μεσόγειος διαδραματίζει παρόμοιο ρόλο στη «Γαλάζια Πατρίδα», καθώς εκτείνεται μεταξύ της λεκάνης της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και του χώρου του Ινδο-Ειρηνικού.
Οι κόκκινες γραμμές της Τουρκίας προβάλλονται ασφαλώς και με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και με την παράνομη κατοχή στην Κύπρο. Η εικόνα των αξιώσεων ολοκληρώνεται με το casus belli το οποίο, παρά την επισήμανση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι πρέπει να αποσυρθεί, παραμένει ενεργό.
Η εκτίμησή μου είναι ότι η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 6-8 Ιουλίου θα είναι κομβικής σημασίας, καθώς εκεί αναμένεται να παραστεί και ο Αμερικανός πρόεδρος. Πληροφορίες μάλιστα λένε ότι θα κάνει μια στάση πρώτα στην Αθήνα και στη συνέχεια θα μεταβεί με τον πρωθυπουργό στην τουρκική πρωτεύουσα. Ο Ερντογάν θα θελήσει να εκμεταλλευτεί το status του οικοδεσπότη που θα έχει στη σύνοδο του ΝΑΤΟ και να πείσει τον Τραμπ ότι θα πρέπει να κάνει ανάλογες ενεργειακές συμφωνίες και με τη χώρα του. Το αν θα τον πείσει και αν αυτές θα έχουν επιπτώσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις θα κριθεί στις διπλωματικές διαβουλεύσεις και στα ισχυρά «διπλωματικά όπλα» που έχει η Αθήνα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Οι απόψεις των διαχειριστών μπορεί να μην συμπίπτουν με τα άρθρα.
Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του χωρίς να τις υιοθετούμε.
Κακόβουλα σχόλια αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
Η ευθύνη των σχολίων βαρύνει νομικά τους σχολιαστές και η ταυτότητα τους είναι γνωστή μόνο στην Google.
Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
Ενδιαφέροντα σχόλια σε όλα τα μέσα μας μπορεί να γίνουν αναρτήσεις.
Περισσότερα στους όρους χρήσης.