«Ματωμένο Ρόδο»: Ο Ροδίτης Δημήτρης Πεταυράκης κυκλοφορεί το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα

Το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο «Ματωμένο Ρόδο» κυκλοφορεί ο Ροδίτης συγγραφέας Δημήτρης Πεταυράκης.

Ο κ. Πεταυράκης ταξιδεύει τον αναγνώστη σε μια ιστορία μυστηρίου με έγκλημα και σκοτεινά μυστικά ενώ όλα διαδραματίζονται στο νησί μας με πολλές αναφορές μέσα στο βιβλίο σε γνωστά σημεία της Ρόδου!
Δημήτρη, πώς γεννήθηκε η ιδέα γι’ αυτό το βιβλίο και γιατί επέλεξες να γράψεις ένα αστυνομικό μυθιστόρημα;

Πάντα μου άρεσαν τα αστυνομικά μυθιστορήματα και οι ιστορίες που σε κάνουν να ψάχνεις τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτό που βλέπεις.

Η αφορμή όμως για να δοκιμάσω να γράψω κάτι δικό μου ήρθε μέσα από μια συζήτηση με μια φίλη μου, η οποία είναι και η ίδια συγγραφέας. Ήξερε την αγάπη μου για το είδος και ότι είχα στο μυαλό μου την ιδέα μιας ιστορίας που θα συνδεόταν μέσα από κάποιον συμβολισμό με τη Ρόδο. Κάποια στιγμή μου είπε πολύ απλά: «Αφού σου αρέσει τόσο, γιατί δεν δοκιμάζεις κι εσύ να γράψεις;».

Και κάπως έτσι ξεκίνησα. Χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο και χωρίς να έχω χαρτογραφήσει ολόκληρη την ιστορία. Το μόνο που είχα στο μυαλό μου ήταν ο πρόλογος και το τέλος.

Ήξερα από πού ήθελα να ξεκινήσω και πού ήθελα να καταλήξω. Όλα τα υπόλοιπα δημιουργήθηκαν στην πορεία. Οι χαρακτήρες άρχισαν να αποκτούν τη δική τους προσωπικότητα, εμφανίστηκαν νέες ιδέες και τελικά εκείνη η απλή κουβέντα μιας φίλης έγινε «Το Ματωμένο Ρόδο».

Από την αρχή ήξερα επίσης ότι ήθελα η ιστορία να διαδραματίζεται στη Ρόδο. Είναι ο τόπος όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα και δεν ήθελα να αποτελεί απλώς ένα όμορφο σκηνικό. Ήθελα να είναι μέρος της ταυτότητας του βιβλίου και να παρουσιάσω μια διαφορετική, πιο σκοτεινή πλευρά του νησιού από αυτή που έχουμε συνηθίσει στις τουριστικές εικόνες. Είναι, άλλωστε, ένα βιβλίο γραμμένο από έναν Ροδίτη, με φόντο τη Ρόδο.

Το αστυνομικό μυθιστόρημα ήταν σχεδόν μονόδρομος για μένα. Δύο συγγραφείς που θεωρώ πρότυπα είναι ο Jo Nesbø και ο Søren Sveistrup. Αυτό που θαυμάζω στη γραφή τους είναι η σκοτεινή ατμόσφαιρα, οι σύνθετοι χαρακτήρες και το γεγονός ότι μια αστυνομική ιστορία δεν περιορίζεται απλώς στην αναζήτηση του δολοφόνου, αλλά μπαίνει βαθύτερα στην ανθρώπινη ψυχολογία.

Σίγουρα έχω επηρεαστεί από όσα έχω διαβάσει, όπως συμβαίνει πιστεύω με κάθε νέο συγγραφέα. Ο στόχος όμως είναι μέσα από αυτές τις επιρροές να δημιουργήσω σταδιακά τη δική μου συγγραφική ταυτότητα.

Πόσο δύσκολο είναι για έναν νέο άνθρωπο από τη Ρόδο να ασχοληθεί με τη συγγραφή;

Είναι δύσκολο, ειδικά όταν η συγγραφή δεν είναι η κύρια δουλειά σου και πρέπει να τη συνδυάσεις με την καθημερινότητά σου. Και για μένα τουλάχιστον, η συγγραφή δεν λειτουργεί με πρόγραμμα. Δεν μπορώ να πω «από τις οκτώ μέχρι τις δέκα θα γράψω» και να περιμένω ότι μαζί με την ώρα θα έρθουν και οι ιδέες. Γράφω όταν πραγματικά μου έρθει η διάθεση.

Γι’ αυτό και κομμάτια του «Ματωμένου Ρόδου» έχουν γραφτεί σε εντελώς διαφορετικά μέρη. Σε κάποιο κενό στη δουλειά, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, καθισμένος σε έναν καφέ, ακόμη και μέσα σε αεροπλάνο. Μπορεί για μέρες να μην έγραφα τίποτα και ξαφνικά να μου ερχόταν μια σκηνή ή ένας διάλογος και να ήθελα να τον γράψω εκείνη τη στιγμή.

Το βιβλίο δεν γράφτηκε σε ένα γραφείο. Γράφτηκε λίγο λίγο μέσα στην καθημερινότητά μου.

Σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις;

Φυσικά υπήρχαν στιγμές που σκέφτηκα να τα παρατήσω. Όταν όμως τελικά ολοκλήρωσα το βιβλίο, ανακάλυψα κάτι που δεν περίμενα: πολλές φορές τα πραγματικά δύσκολα αρχίζουν μετά τη συγγραφή.

Ως νέος συγγραφέας πιστεύεις ότι θα στείλεις το έργο σου σε έναν εκδοτικό οίκο, θα το διαβάσουν, θα το κρίνουν και θα σου πουν «ναι» ή «όχι». Στην πραγματικότητα είναι μια αρκετά χρονοβόρα διαδικασία, ενώ πολλές από τις προτάσεις που μπορεί να δεχτείς απαιτούν και σημαντική οικονομική συμμετοχή.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, αν συνδυάσεις το ποσό που σου ζητείται με τα ποσοστά που σου προσφέρονται και κάνεις απλά μαθηματικά, καταλαβαίνεις ότι θα πρέπει σχεδόν να πουλήσεις βιβλία στη μισή Ελλάδα μόνο και μόνο για να πάρεις πίσω τα χρήματα που έδωσες.

Δεν το λέω για να αποθαρρύνω κάποιον που θέλει να γράψει. Απλώς θεωρώ καλό να γνωρίζει ότι η λέξη «Τέλος» στην τελευταία σελίδα δεν σημαίνει απαραίτητα και το τέλος της προσπάθειας.

Γι’ αυτό θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τις Εκδόσεις Ηλιαχτίδα, που έδωσαν στο «Ματωμένο Ρόδο» τη δυνατότητα να εκδοθεί με έναν προσιτό και ρεαλιστικό τρόπο για έναν νέο συγγραφέα. Γιατί τελικά το σημαντικό δεν είναι απλώς να δεις το όνομά σου σε ένα εξώφυλλο. Είναι να μπορέσει το βιβλίο σου να φτάσει στα χέρια των αναγνωστών.

Χωρίς να αποκαλύψουμε σημαντικά στοιχεία της πλοκής, πες μας με λίγα λόγια τι θα διαβάσει κάποιος που θα αγοράσει το βιβλίο σου

«Το Ματωμένο Ρόδο» είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με φόντο τη Ρόδο, με το ίδιο το νησί να αποτελεί ουσιαστικό μέρος της ιστορίας.

Στο κέντρο της βρίσκεται ο καθηγητής εγκληματολογίας Γιάννης Αλεξιάδης, ο οποίος καλείται να βοηθήσει στην έρευνα μιας υπόθεσης που σταδιακά αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκη απ’ όσο φαίνεται αρχικά.

Υπάρχουν φόνοι, στοιχεία με συγκεκριμένο συμβολισμό, ένα μαύρο τριαντάφυλλο και γεγονότα που έχουν τις ρίζες τους πολλά χρόνια πίσω. Ο αναγνώστης θα κινηθεί σε γνώριμα μέρη του νησιού, αλλά αυτή τη φορά η Ρόδος δεν είναι μόνο ήλιος, θάλασσα και καλοκαίρι. Γίνεται το σκηνικό μιας σκοτεινής αστυνομικής ιστορίας.

Και κάπου εκεί βρίσκεται ένα από τα βασικά ερωτήματα του βιβλίου: πόσο πίσω στο παρελθόν πρέπει να ψάξεις για να καταλάβεις ένα έγκλημα που συμβαίνει σήμερα;

Περισσότερα δεν θα ήθελα να αποκαλύψω. Θέλω ο αναγνώστης να προσπαθήσει μόνος του να ενώσει τα κομμάτια, να καταλάβει ποιος λέει την αλήθεια και ποιος κρύβει κάτι. Και ίσως, όταν τελειώσει το βιβλίο, να κοιτάξει κάποια γνώριμα σημεία της Ρόδου λίγο διαφορετικά.

Πού μπορούμε να βρούμε το βιβλίο σου;

«Το Ματωμένο Ρόδο» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηλιαχτίδα και μπορεί κάποιος να το προμηθευτεί ηλεκτρονικά από την ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου, καθώς και μέσω Skroutz, BestPrice και άλλων ηλεκτρονικών βιβλιοπωλείων.

Στη Ρόδο υπάρχουν επίσης αντίτυπα σε τοπικά βιβλιοπωλεία, ενώ μπορεί να ζητηθεί και κατόπιν παραγγελίας.

Κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα είναι ότι «Το Ματωμένο Ρόδο» θα βρίσκεται φέτος και στο 54ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα.

Για μένα έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Μια ιστορία που γράφτηκε στη Ρόδο, από έναν Ροδίτη και με τη Ρόδο στο επίκεντρό της, ξεκινά πλέον να ταξιδεύει έξω από το νησί και να συναντά αναγνώστες από ολόκληρη την Ελλάδα. Για ένα πρώτο βιβλίο, αυτό από μόνο του είναι μια πολύ όμορφη στιγμή.
Σκέψεις και σχέδια για το μέλλον;

Το πρώτο πράγμα που θέλω είναι να δω μέχρι πού μπορεί να φτάσει «Το Ματωμένο Ρόδο». Ακόμη μου φαίνεται περίεργο, με την καλή έννοια, ότι κάτι που κάποτε υπήρχε μόνο σαν ιδέα στο μυαλό μου σήμερα βρίσκεται τυπωμένο και στα χέρια ανθρώπων που διαβάζουν την ιστορία μου.

Η συγγραφή όμως δεν σταματάει εδώ. Ήδη γράφω το δεύτερο βιβλίο, το οποίο αποτελεί τη φυσική συνέχεια του «Ματωμένου Ρόδου».

Η ιστορία του Γιάννη Αλεξιάδη συνεχίζεται. Θα συναντήσουμε ξανά γνώριμα πρόσωπα, αλλά παράλληλα ανοίγει μια νέα υπόθεση, με νέους χαρακτήρες, μυστήρια και εγκλήματα. Θέλω κάθε βιβλίο να έχει τη δική του ιστορία, αλλά παράλληλα οι χαρακτήρες να εξελίσσονται και να κουβαλούν όσα έχουν προηγηθεί.

Μάλιστα, όποιος δεν θέλει να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθεί μπορεί ήδη να πάρει μια πρώτη γεύση από το δεύτερο βιβλίο, καθώς έχω δημοσιεύσει μέρος της ιστορίας στη σελίδα μου στο Wattpad:

https://www.wattpad.com/user/petavrakis

Ο στόχος μου είναι να συνεχίσω να γράφω και να εξελίσσομαι μέσα από κάθε βιβλίο. Δεν ξέρω μέχρι πού μπορεί να φτάσει όλο αυτό και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι.

Ξέρω όμως κάτι: «Το Ματωμένο Ρόδο» ήταν μόνο η αρχή.

lindosnews