Επικίνδυνη για ηλικιωμένους και ΑμεΑ
Η Ρόδος κάθε καλοκαίρι αλλάζει μορφή, με έργα και παρεμβάσεις που βελτιώνουν τις υποδομές και την εικόνα του νησιού. Ωστόσο, κάποιες φορές φαίνεται πως ορισμένες λεπτομέρειες δεν υπολογίζονται όπως θα έπρεπε.
Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία που εξασφάλισε το DEBATER από την Λεωφόρο του νησιού Ρόδου – Λίνδου, στην οποία αποτυπώνεται μια στάση λεωφορείου πίσω από τα προστατευτικά κιγκλιδώματα.
Ο επιβάτης καλείται να περιμένει το λεωφορείο πίσω από τα κάγκελα. Όταν όμως το λεωφορείο φτάσει, προκύπτει το εύλογο ερώτημα: πώς θα μπορέσει να επιβιβαστεί;
Για έναν νεότερο και αρτιμελή άνθρωπο, ίσως η λύση να είναι ένα… μικρό άλμα πάνω από τα κιγκλιδώματα. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση ενός ηλικιωμένου, ενός γονέα με μικρό παιδί ή ενός ανθρώπου με αναπηρία;
Εκεί η κατάσταση γίνεται σαφώς πιο δύσκολη και η συγκεκριμένη εικόνα παύει να είναι απλώς «αστεία».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν κατά τον σχεδιασμό και την τοποθέτηση των κιγκλιδωμάτων υπολογίστηκε η πρόσβαση των επιβατών στη στάση και, κυρίως, η ασφαλής επιβίβασή τους στα λεωφορεία.
Γιατί πέρα από την παράδοξη εικόνα, υπάρχουν συνάνθρωποί μας που μπορεί πραγματικά να βρεθούν σε δύσκολη θέση εξαιτίας μιας αστοχίας στον σχεδιασμό.
Οι αρμόδιοι καλούνται να δουν το σημείο και να δώσουν μια πρακτική λύση, ώστε η στάση να είναι πραγματικά προσβάσιμη σε όλους και όχι… στάση για «επικίνδυνες αποστολές».
Η Ρόδος κάθε καλοκαίρι αλλάζει μορφή, με έργα και παρεμβάσεις που βελτιώνουν τις υποδομές και την εικόνα του νησιού. Ωστόσο, κάποιες φορές φαίνεται πως ορισμένες λεπτομέρειες δεν υπολογίζονται όπως θα έπρεπε.
Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία που εξασφάλισε το DEBATER από την Λεωφόρο του νησιού Ρόδου – Λίνδου, στην οποία αποτυπώνεται μια στάση λεωφορείου πίσω από τα προστατευτικά κιγκλιδώματα.
Ο επιβάτης καλείται να περιμένει το λεωφορείο πίσω από τα κάγκελα. Όταν όμως το λεωφορείο φτάσει, προκύπτει το εύλογο ερώτημα: πώς θα μπορέσει να επιβιβαστεί;
Για έναν νεότερο και αρτιμελή άνθρωπο, ίσως η λύση να είναι ένα… μικρό άλμα πάνω από τα κιγκλιδώματα. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση ενός ηλικιωμένου, ενός γονέα με μικρό παιδί ή ενός ανθρώπου με αναπηρία;
Εκεί η κατάσταση γίνεται σαφώς πιο δύσκολη και η συγκεκριμένη εικόνα παύει να είναι απλώς «αστεία».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν κατά τον σχεδιασμό και την τοποθέτηση των κιγκλιδωμάτων υπολογίστηκε η πρόσβαση των επιβατών στη στάση και, κυρίως, η ασφαλής επιβίβασή τους στα λεωφορεία.
Γιατί πέρα από την παράδοξη εικόνα, υπάρχουν συνάνθρωποί μας που μπορεί πραγματικά να βρεθούν σε δύσκολη θέση εξαιτίας μιας αστοχίας στον σχεδιασμό.
Οι αρμόδιοι καλούνται να δουν το σημείο και να δώσουν μια πρακτική λύση, ώστε η στάση να είναι πραγματικά προσβάσιμη σε όλους και όχι… στάση για «επικίνδυνες αποστολές».
debater
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Οι απόψεις των διαχειριστών μπορεί να μην συμπίπτουν με τα άρθρα.
Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του χωρίς να τις υιοθετούμε.
Κακόβουλα σχόλια αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
Η ευθύνη των σχολίων βαρύνει νομικά τους σχολιαστές και η ταυτότητα τους είναι γνωστή μόνο στην Google.
Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
Ενδιαφέροντα σχόλια σε όλα τα μέσα μας μπορεί να γίνουν αναρτήσεις.
Περισσότερα στους όρους χρήσης.