Ίλιγγος στο Αιγαίο: Το ασύλληπτο ποσό που καίει ένα πλοίο για να πάει και να γυρίσει από τη Ρόδο – Οι αποκαλύψεις για τα καύσιμα που τινάζουν τα εισιτήρια

Το δυσθεώρητο τίμημα των ναυτικών μιλίων και η ανατομία μιας τιμολογιακής καταιγίδας

Πίσω από κάθε εισιτήριο ακτοπλοΐας, πίσω από τα παράπονα επιβατών για τις τιμές που συχνά ανταγωνίζονται εκείνες των αεροπορικών πτήσεων, κρύβεται μια οικονομική πραγματικότητα που σπάνια αποτυπώνεται με αριθμούς μπροστά στα μάτια της κοινής γνώμης. Το ταξίδι ενός συμβατικού επιβατηγού-οχηματαγωγού πλοίου στην ελληνική επικράτεια δεν αποτελεί απλώς μια διαδρομή ρουτίνας, αλλά μια ενεργειακή και λειτουργική επιχείρηση τεράστιου βεληνεκούς, όπου το κόστος καυσίμων έχει μετατραπεί σε πραγματικό εφιάλτη για τους ισολογισμούς της ακτοπλοΐας.
Ενότητες


Τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν το πρωί της Δευτέρας 21 Σεπτεμβρίου στην εκπομπή «Αταίριαστοι» του ΣΚΑΪ, έφεραν στο φως συγκεκριμένα παραδείγματα που εξηγούν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο γιατί η μετακίνηση στα νησιά έχει γίνει προνόμιο για λίγους.
198.000 ευρώ για ένα «πήγαινε-έλα» στη Ρόδο

Η ακτοπλοϊκή σύνδεση της πρωτεύουσας με τα Δωδεκάνησα αποτελεί έναν από τους πιο απαιτητικούς άξονες του Αιγαίου. Όταν ένα μεγάλο επιβατηγό πλοίο λύνει κάβους από το λιμάνι του Πειραιά με προορισμό τη Ρόδο και επιστρέφει πίσω, το κόστος αποκλειστικά και μόνο για τα καύσιμα που απαιτούνται για το ταξίδι μετ’ επιστροφής αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 198.000 ευρώ.

Το νούμερο αυτό προκαλεί ίλιγγο, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι υπολογίζεται με βάση το ναυτιλιακό πετρέλαιο, το οποίο διαχρονικά απολαμβάνει ειδικό φορολογικό καθεστώς και είναι φθηνότερο από το καύσιμο κίνησης της στεριάς. Με τη διεθνή τιμή του ναυτιλιακού καυσίμου να διαμορφώνεται περίπου στα 1.400 ευρώ ανά τόνο, η κατανάλωση των μηχανών για μια διαδρομή σχεδόν 250 ναυτικών μιλίων προς κάθε κατεύθυνση απορροφά εκατοντάδες τόνους πετρελαίου, καθιστώντας κάθε κυκλικό δρομολόγιο μια οικονομική πρόκληση που πρέπει να καλυφθεί από τα ναύλα και τα εισιτήρια των οχημάτων.

Σχεδόν 100.000 ευρώ για τις Κυκλάδες

Η κατάσταση δεν είναι λιγότερο πιεστική στις γραμμές των Κυκλάδων, παρά τη σαφώς μικρότερη απόσταση. Για το κλασικό και εξαιρετικά δημοφιλές δρομολόγιο που συνδέει τον Πειραιά με την Πάρο, τη Νάξο και τη Μύκονο, το ενεργειακό κόστος της διπλής διαδρομής φτάνει τα 97.500 ευρώ.


Αυτό σημαίνει ότι πριν καν υπολογιστούν οι μισθοδοσίες του πληρώματος, τα λιμενικά τέλη, η συντήρηση των μηχανολογικών εγκαταστάσεων, οι ασφάλειες και οι αποσβέσεις των σκαφών, η ναυτιλιακή εταιρεία ξεκινά με ένα «παθητικό» σχεδόν 100.000 ευρώ μόνο για να γυρίσουν οι προπέλες του πλοίου.

Το ντόμινο στα εισιτήρια και τα νέα περιβαλλοντικά τέλη

Η εκτόξευση αυτών των δεικτών δεν λειτουργεί σε κενό αέρος. Για να μπορέσει ένα πλοίο να είναι οικονομικά βιώσιμο, πρέπει να επιτυγχάνει εξαιρετικά υψηλά ποσοστά πληρότητας σε επιβάτες και φορτηγά αυτοκίνητα, ειδικά κατά τους μήνες χαμηλής κίνησης. Όταν η πληρότητα πέφτει κάτω από ορισμένα όρια, τα δρομολόγια αυτά καθίστανται ζημιογόνα, δημιουργώντας πίεση για περαιτέρω αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων ή απαιτώντας κρατικές επιδοτήσεις μέσω των άγονων γραμμών.

Σε όλα αυτά προστίθεται πλέον και το βάρος των ευρωπαϊκών κανονισμών για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα στη ναυτιλία, οι οποίοι επιβάλλουν σταδιακά πρόσθετα κόστη ρύπων (ETS) στα επιβατηγά πλοία. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκρηκτικό κοκτέιλ εξόδων, το οποίο μετακυλίεται άμεσα στις τσέπες των ταξιδιωτών και των νησιωτών, καθιστώντας το ζήτημα της ακτοπλοϊκής σύνδεσης ένα από τα πιο καυτά κοινωνικά και οικονομικά θέματα των επόμενων ετών.